Unia kalmarska

Engelbrekt Engelbrektsson (ok. 1390–1436)

Engelbrekt Engelbrektsson (ok. 1390–1436), przywódca rozpoczętego w 1434 r. powstania ludowego przeciwko rządom Eryka Pomorskiego, wybrany w 1435 r. „naczelnikiem Szwecji” (rikshövitsman). Dawna narodowo-romantyczna historiografia szwedzka uważała Engelbrekta za wzór narodowego bohatera w walce o wolność i symbol wolnościowego ducha Szwedów.

1471 Bitwa pod Brunkebergiem

Sytuacja polityczna w Szwecji po śmierci Karola VIII Knutssona (Bonde) w maju 1470 r. nie była stabilna. Król Danii, Chrystian I, wysuwał pretensję do szwedzkiego tronu. Jego dążenia wsparli możni, którzy opuścili kraj z przyczyn politycznych. Poszczególne prowincje i grupy… Read More ›

1397–1523 Unia kalmarska

17 czerwca 1397 r. w Kalmarze odbyła się ceremonia koronacji Eryka Pomorskiego na króla Danii, Szwecji i Norwegii[1]. Unia trzech państw skandynawskich, która miała przetrwać do 1523 r., stała się faktem. Większą część historii unii kalmarskiej w XV i na… Read More ›